Sümer Tilmaç bu kitapları öneriyor

Bizim okulumuz Yeşilçam oldu. Türk sinema ve tiyatrosunda çalışmadığım pek kişi kalmadı. Şöhret olmanın bedelini çok arkadaşımda yaşadım. Bu işlere çocukluktan başladım belki o yüzden gözlemlerimle bunu tercih ettim. Sokaklarda dolaşmaktan, kimsenin müdahale etmeyeceği bir yaşamdan yanayım. Sokağa çıktığımda oyuncu kimliğimi unuturum. Arada resim filan çektirirler o zaman hatırlarım. Artist gibi yaşamak bana göre değil. Ben bir sokak çocuğuyum. İdealim büyüyünce bir halk sanatçısı, örneğin Münir Özkul gibi olmaktır. Halka bir şey yapmak için yola çıkmışız. Onlara hoşça vakit geçirtip, biraz da düşünmesini sağlarsak ne mutlu bize.
Komedyenlik çok ayrıcalıklı bir şey. Geçmişte Türkiye'nin çok önemli komedyenleriyle çalıştım; İsmail Dümbüllü, Levent Kırca, Gazanfer Özcan gibi. Bazı kurallar vardır bizde, komik adam yamuk, uzun boylu, tuhaf olacak, burnu büyük olacak gibi. O komedi tarzı artık pek geçerli değil. Yıllarca komedi sergileyen tiyatrolarda oynadım ama Yeşilçam beni kötü adam olarak benimsedi...


0 TL