Seyyid Ahmet Arvasî

(15 Şubat 1932 - 31 Aralık 1988): Yazar, şair, fikir adamı. Ağrı'ya bağlı Doğubeyazıt'ta doğdu. Ailesi Van'ın Bahçesaray ilçesine bağlı Arvas (Doğanyayla) köyündendir. İlkokula Van'da başladı, Doğubeyazıt'ta; ortaokula Karaköse'de başladı, Erzurum'da bitirdi. Erzurum Erkek Öğretmen Okulundan mezun oldu (1952). Üç yıl ilkokul öğretmenliği yaptı, sonra Gazi Eğitim Enstitüsü Pedagoji Bölümünde okudu. Van Alparslan ve Savaştepe ilköğretmen okullarında, Balıkesir Necatibey, Bursa ve İstanbul'da eğitim enstitülerinde pedagoji ve sosyoloji okuttu. 1979'da emekliye ayrıldı.
Milliyetçi Hareket Partisi Genel İdare Kurulu üyeliği de yapan Seyyid Ahmed Arvasî, 12 Eylül 1980 darbesinden sonra diğer ülkücülerle birlikte tutuklandı, bir süre Mamak Cezaevinde kaldı. İlk kalp krizini de burada geçirdi. Haftalık Yeni Düşünce ve Türkiye gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı. İstanbul'da öldü.
Seyyid Ahmed Arvasî millî meselelerde yeni yorumlar getirmiş ve geniş ilgi toplamıştır. Türk-İslâm ülküsünü savunan Arvasî'nin genç nesil üzerinde büyük etkisi görülür. Fikrî eserlerin yanı sıra şiirler yazdı, İslâm ilmihâli hazırladı.
Şiirleri: Sır (Şiirleri, Ahmet Cezzar Arvasi adıyla, 1955), Şiirlerim (Şiirleri, Sır'la birlikte, 1989). Araştırmaları-denemeleri: İleri Türk Milliyetçiliğinin İlkeleri (1965), Kendini Arayan İnsan (1968), İnsan ve İnsan Ötesi (1977), Eğitim Sosyolojisi (1976), Diyalektiğimiz ve Estetiğimiz (1982), Türk İslâm Ülküsü (3 cilt, 1988), Hasbihal (6 cilt, 1990-1991), İslâm İlmihali (1983), Doğu Anadolu Gerçeği (1986).

Yazarın yaşam öyküsü için tıklayınız