Şehbenderzâde Ahmed Hilmi

(1865- 1913): Yazar. Filibe'de doğdu. Galatasaray Sultanîsini bitirdi. Posta-Telgraf Nezaretinde çalışmaya başladı. 1890'da Düyûn-ı Umumiye İdaresine geçti. Hükûmetin takibi yüzünden Mısır'a kaçtı. Terakkî-i Osmanî Cemiyetine girdi. İstanbul'a döndüyse de yakalanarak Fizan'a sürüldü. 1908'den sonra Darulfünûnda felsefe dersleri vermeye başladı. İttihad-ı İslâm adlı bir gazete çıkardı. Gazetesi kapatıldı. İkdam ve Tasvir-i Efkâr'da yazdı. Haftalk Hikmet dergisini yayınladı (1910-1912). Hemen her kesimi tenkit ediyordu. Hikmet kapanınca Coşkun Kalender adıyla bir haftalık mizah dergisi yayınladı.
Ahmed Hilmi, İslâm kültürünü ve Batı düşüncesini kavramış Batıcılığa şiddetle karşı çıkmıştı. Tarih, felsefe ve sosyoloji konularında eserler yazdı. Alegorik tasavvufî eseri A'mak-ı Hayal'i meşhurdur.
Ahmed Hilmi tasavvufa ait yazılarında Arûsî tarikatı mensubu olduğu için Şeyh Mihriddin Arûsî; mizahî yazılarında Coşkun Kalender, Kalender Gedâ; kahramanlık yazılarında Özdemir imzalarını kullanmıştır.
Eserleri: Tarih-i İslâm (2 cilt, 1910-1912; yeni harflerle yayınlandı), Huzur-ı Akl ü Fende Maddiyun Meslek-i Dalâleti (Celal Nuri'nin Tarih-i İstikbal'ine reddiye, 1916), A'mak-ı Hayâl (Roman, 1910, yeni harflerle yayınlandı), Öksüz Turgut (Roman, 1910, yeni harflerle yayınlandı), Üss-i İslâm (1916).
Ahmet Koçak, Hekmet dergisindeki yazıları ele alarak İslâm dünyasını değerlendirdiği Hikmet Yazıları kitabını yayınladı (2005).

Yazarın yaşam öyküsü için tıklayınız